- , Diagnosis and classification of reactive arthritis, Autoimmunity Reviews, 2014; 13(4-5): 546-549
- Reaktywne zapalenie stawów (materiały dla pacjentów), Medycyna Praktyczna (mp.pl)
To zapalenie stawów, które pojawia się jako reakcja organizmu na wcześniejszą infekcję, najczęściej układu pokarmowego lub moczowo-płciowego. Dawniej nazywano je zespołem Reitera. Zajmuje zwykle stawy kończyn dolnych i często ma przebieg samoograniczający się.
Typowy jest ból i obrzęk stawów pojawiający się zwykle kilka tygodni po infekcji, najczęściej w kolanach, stawach skokowych lub stopach. Mogą dołączyć zapalenie przyczepów ścięgien, zmiany skórne oraz objawy ze strony oczu (zapalenie spojówek) i układu moczowego. Objawy bywają asymetryczne.
To nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego po przebytym zakażeniu, najczęściej bakteryjnym zapaleniu jelit lub zakażeniu układu moczowo-płciowego. Sam staw zwykle nie jest zakażony, reaguje na pozostałości infekcji. Ryzyko wystąpienia bywa większe u osób z genetyczną predyspozycją (antygen HLA-B27).
Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym i powiązaniu objawów z niedawną infekcją. Lekarz zleca badania krwi (wskaźniki zapalenia), czasem badania w kierunku przebytego zakażenia i antygenu HLA-B27, a w razie potrzeby badanie płynu stawowego, by wykluczyć inne przyczyny, w tym zakażenie stawu.
U większości chorych tak. Objawy zwykle ustępują w ciągu kilku miesięcy, a podstawą leczenia są niesteroidowe leki przeciwzapalne łagodzące ból i zapalenie. U części osób choroba może się przedłużać lub nawracać i wtedy wymaga leczenia pod opieką reumatologa.
Do lekarza warto się zgłosić, gdy po niedawnej infekcji pojawia się ból i obrzęk stawów, zwłaszcza z towarzyszącym zapaleniem oczu lub objawami ze strony układu moczowego. Pilnej oceny wymaga silnie obrzęknięty, gorący staw z gorączką, bo trzeba wykluczyć zakażenie stawu.




